گزارش و گفتگو با مهدی سامع سخنگوی سازمان چریکهای فدایی خلق ایران و مسئول کمیسیون صنایع شورای ملی مقاومت ایران
در این بخش از برنامه میخوایم از یک واقعیت تلخ اقتصادی بگیم که هر روز سفرههای مردم رو کوچکتر میکنه.
دولت پزشکیان، در اقدامی که نمادی از عمق بحران اقتصادیه، ۲ میلیارد دلار وام ارزی از صندوق توسعه ملی برای واردات کالاهای اساسی دریافت کرده. بحثهای زیادی در رابطه با این اقدام مطرح شده؛ اما آیا این وام، راهگشای مشکلات اقتصادیه یا نشانه فروپاشی بیشتر؟ برای درک این موضوع، بیایید نگاهی دقیقتر به وضعیت این صندوق و دلیل این برداشتهای بیرویه بیاندازیم.
اونچه بهاسم «صندوق توسعه ملی» معرفی میشه، طبق تعریف، قرار بود یک منبع ثروت برای نسلهای آینده باشه؛ اندوختهای که درآمدهای حاصل از فروش نفت و گاز رو برای روز مبادا و توسعه پایدار کشور ذخیره کنه؛ اما امروز چه بر سر این صندوق اومده؟
این صندوق، به جای سرمایهگذاری برای آینده، تبدیل شده به یک قلک برای رژیم. برداشتهای بیرویه، چه برای کالاهای اساسی، چه برای بودجه جاری، باعث شده که موجودی اون بهشدت کاهش پیدا کنه. کارشناسان از خالیفروشی» در این صندوق سخن میگن؛ یعنی وامهایی داده میشه که در عمل دلار واقعی براش وجود نداره. نتیجه این کار، همون چاپ پول بدون پشتوانه است که مردم اثر اون رو بهصورت لحظهای در گرانی نان، مسکن و مایحتاج زندگی حس میکنن.
حالا این همهٔ ماجرا نیست! علاوه بر 2 میلیارد دلار وام ارزی، دولت پزشکیان ۵۹۰ هزار میلیارد تومان دیگه رو هم صرف امور جاری کرده. این برداشتها در حالیه که موجودی این صندوق که بیش از ۱۱۰ میلیارد دلار بوده که در سال ۲۰۱۲ حدود ۳۵میلیارد دلار رسیده، در سالهای اخیر به ۱۰ تا ۱۶ میلیارد دلار کاهش کاهش پیدا کرده. این مدیریت اقتصادی در حکومت آخوندیه که جایی که قرار بود پسانداز نسلهای آینده باشه، با تاراج ثروت ملی مردم ایران، تخلیه شده
حالا اجازه بدید برای درک عمق این فاجعه، نگاهی به صندوقی با مأموریت مشابه در کشور نروژ بیاندازیم. نروژ هم مثل ایران، کشوری نفتخیزه، اما مدیریت درآمدهای نفتی اون، زمین تا آسمان با ایران فرق داره. این کشور صندوق ثروت ملی خودش رو به نام «صندوق نفتی نروژ» تأسیس کرده. هدف چی بوده؟ تضمین رفاه نسلهای حال و آینده، نه جبران کسری بودجه دولت.
امروز این صندوق، بزرگترین صندوق ثروت ملی جهان با بیش از ۲ تریلیون دلار داراییه! یعنی به ازای هر شهروند نروژی، بیش از ۳۴۰ هزار دلار ثروت ذخیره شده و نکته کلیدی اینکه دولت نروژ یک قاعده ساده اما سختگیرانه وضع کرد: اصل سرمایه صندوق دستنخورده باقی میمونه و دولت تنها اجازه دارد از بخش کوچکی از سود آن یعنی حداکثر ۳٪ در سال، استفاده کنه. این صندوق با شفافیت کامل، به دور از دخالتهای سیاسی و توسط متخصصان، در بازارهای جهانی سرمایهگذاری میشه.
مقایسه کنید: ایران با منابع نفتی عظیمتر و انواع منابع و ثروتهای ملی دیگه که نروژ از اون بیبهره است، صندوقی تهی شده داره که برای هزینههای جاری رژیم برداشت میشه؛ و نروژ با مدیریتی درست، صندوقی انباشته برای آینده. این تفاوت فاحش، نشون میده که مشکل ما نه کمبود منابع که کلان سیاستهای ایران بربادده هست که این فلاکت اقتصادی رو بهبار آورده
اما چرا چنین تفاوت فاحشی در مدیریت منابع وجود داره؟ چرا صندوق توسعه که باید متعلق به مردم ایران باشه، اینطور تهی شده و در معرض دستبرد قرار گرفته؟
پاسخ روشنه، تمام امور این صندوق در حیطهٔ اختیارات خامنهایه! اینجاست که چنگال استبداد بر اقتصاد کشور چیره شده. اگر چه صندوق توسعه ملی طبق قانون اساسی باید مستقل و زیر نظر هیأتامنا باشه، اما در عمل، اجازه برداشتهای عمده و خارج از قاعده، تنها با حکم و اذن خامنهای امکانپذیره.
پزشکیان همین سال ۱۴۰۴ رو با اجازهٔ خامنهای و استقراض ۱۰ میلیارد یورو از صندوق توسعه شروع کرده که حالا وضع اقتصاد اینه! همهکارهٔ اقتصاد در این رژیم شخص ولیفقیهه
این همون ریشهٔ اصلی چپاول داراییهای مردم ایرانه؛ وقتی فردی به تنهایی میتونه برای سرنوشت اقتصادی یک ملت تصمیم بگیره!
گزارش وضعیت صندوق توسعه نظام را دیدیم، در این قسمت از برنامه میخواهیم به بررسی چشمانداز این وضعیت و اینکه چه برون رفتی برای این شرایط متصور است بنشینیم.
دولت پزشکیان در مورد بهبود وضعیت معیشت مردم حرف زیاد زده. این روزها اما شاهد هشدارهایی از دورن خود نظام در مورد وضعیت معیشت مردم حتی در کالاهای اساسی از جمله نان هستیم. الآن چشمانداز این وعدهها به چه صورت است؟
رژیم که میدواند این وضعیت برایش بحران آفرین است چه برون رفتی برای حل این وضعیت دارد؟