در این بخش از برنامه، نگاهی خواهیم داشت به چهاردهمین روز قیام سراسری مردم ایران؛ روزی که با تمام سرکوبها، با قطع کامل اینترنت که از ۱۸ دی آغاز شد، و با تمام تهدیدها، مردم بپاخاستهی ایران در بیش از ۱۹۰ شهر و شهرستان به پا خاست و بازهم حماسههای باشکوهی رو خلق کردن، باهم فرازهای قیام مردم ایران در روز ۲۰ دی رو مرور میکنیم
ابتدا بپردازیم به قیام در تهران، شوروشیترین پایتخت جهان، روز چهاردهم قیام بیش از ۲۵ منطقهی تهران به میدان نبرد با رژیم تبدل شد. از جنتآباد تا چیتگر، از میدان هروی تا تجریش، از صادقیه تا سعادتآباد و از نارمک تا اکباتان. مردم با پرتاب کوکتلمولوتوف، به آتش کشیدن سطلهای آشغال، خودروهای نیروهای جنایتکار خامنهای، دس-تگاه سرکوب رو در موارد زیادی به عقبنشینی واداشتند. شعارهای "مرگ بر دیکتاتور" و "مرگ بر خامنهای" در جایجای پایتخت طنینانداز شد. اما این فقط تهران نبود!
روز ۲۰ دی، نقشه ایران، از خروش و قیام سراسر شعلهور بود. از اصفهان، که حتی ساختمان رادیو-تلویزیون رژیم به آتش کشیده شد، تا مشهد، شیراز، کرج، اهواز، کرمانشاه، رشت، زاهدان که حتی در برابر شلیک مستقیم نیروهای جنایتکار رژیم قیام ادامه داشت و شورشگران به نیروهای سرکوبگر درسهای فراموش نشدنی دادن.
مردم در شهرهای سنندج و اراک. به ویژه با شعارهای "مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر" و "توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه"، عزم خودشو رو برای ریشهکن کردن دیکتاتوری نشون دادند.
اعتصابات بازار در کردستان و دوازده استان دیگه ادامه داشت و اخبار از ادامهداشتن اعتصاب ببهرغم تهدیدیهای رژیم حکایت میکرد. در سراسر کشور، جوانان شورشگر، دلیرانه به جنگ خیابانی با مزدوران سپاه و یگان ویژه پرداختند.
قهرمان ایذه، ساختمان هلالاحمر که مرکز تجمع سرکوبگران بود، به همراه تجهیزاتشان تسخیر و به آتش کشیدن. پایگاههای بسیج، حوزههای جهل و جنایت و بانکهای حکومتی در هم کوبیده شدند.
در مشهد، پاسگاههای انتظامی و دوربینهای کنترلی منهدم شد و اتوبوسهای نیرورسانی یگان ویژه در وکیلآباد شعلهور شدند.
در دانشگاه علم و صنعت تهران و دانشگاه یزد هم دانشجویان به پا خاستند و در تبریز، با شعار رسای «فارس ترک اورالسون ـ ایران آزاد اولسون» اتحاد سراسری مردم ایران برای آزادی و نفی هرگونه دیکتاتوری رو بهنمایش گذاشتن.
اما این حماسهها چطور امکانپذیر شد؟
این دستاوردها با پشتوانهی انتخابهای جانانهای برای رزم در مسیر آزادی میسر شده و پیش میروه؛ یکی از دلایل قطع اینترنت، فراهم کردن راه سرکوبه؛ اما قهرمانان شورشگر با پذیرش بهای رویارویی، مبارزه برای آزادی رو ادامه دادن، نهتنها سد سانسور رو به طرق مختلف شکستن و اخبار و تصاویر برخی شهرهای بپاخاسته جهانی شد؛ بلکه وقایع روز ۲۰ دی؛ یعنی چهاردهمین روز قیام ثابت کرد که مردم ایران مصممتر از همیشه، به راه خودشون برای آزادی ادامه میدن.
خانم مریم رجوی رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران به جوانان قیام آفرین و شورشگر در سراسر ایران که زمین را زیر پای خامنهای به لرزه انداختهاند گفت: «این جوانان در دوهفته گذشته با دفاع از تظاهرکنندگان به قیمت جان خود اجازه ندادند رژیم شعله های قیام را خاموش کند». خانم رجوی افزود: «مردم و جوانان در جریان این قیام و با شعار «مرگ بر دیکتاتور» و «امسال سال خونه سیدعلی سرنگونه» عزم خود برای پیروزی نهایی علیه فاشیسم دینی را ابراز کردند»
بله چهاردهمین روز قیام، روزی بود آمیخته با خون و حماسه؛ روزی که بهثبت رسید که ملت ایران، تا پای جان، بر سر آرمان آزادی ایستاده. شکی نیست که این رستاخیز بزرگ، تا پیروزی نهایی ادامه خواهد داشت.