فلج کردن شبکه حملونقل مزدوران در خرمآباد و مشهد و برپایی سنگرهای خیابانی از نارمک تهران تا ایلام و همدان
در پاسخ به فراخوانهای قیام سراسری، شورشگران در یک هماهنگی عملیاتی، ضربات کاری بر پیکره فرسوده ماشین سرکوب نظام وارد کردند. گزارشهای دریافتی از صحنه نبرد حاکی از تغییر تاکتیک معترضان به سوی «دفاع فعال» است؛ جایی که آتش زدن ابزار ترور رژیم و مسدود کردن شریانهای حیاتی در شهرهای راهبردی، ابتکار عمل را از نیروهای امنیتی سلب کرده و شعار سرنگونی را از مشهد تا تهران و غرب کشور طنینانداز کرده است.
۱.انهدام امکانات سرکوب و عقب راندن نیروهای سرکوبگر
خرمآباد: آتش زدن موتورسیکلتهای مزدوران یگان ویژه در پاسخ به حملات وحشیانه به مردم.
مشهد (۱۳ دی): انهدام و آتش زدن موتورهای نیروهای ضدمردمی که منجر به ایجاد رعب در میان صفوف مزدوران شد.
زرقان فارس: درگیری مستقیم و رودررو با مزدوران رژیم که به عقبنشینی موقت نیروهای سرکوبگر انجامید.
۲. مسدودسازی و تسخیر خیابان
بستن خیابانها برای ممانعت از جابهجایی سریع یگانهای موتوری رژیم در چندین استان اجرا شد:
تهران (نارمک): مسدود کردن خیابانهای اصلی در شرق پایتخت و ایجاد گرههای ترافیکی برای از کار انداختن گشتهای انتظامی.
غرب کشور (ایلام، همدان، نهاوند، اسدآباد): بستن سراسری خیابانها در روز ۱۳ دی
لرستان (ازنا): انسداد مسیرهای مواصلاتی توسط جوانان معترض.
۳. استمرار شعارهای ساختارشکن و هدفمند
مشهد (۱۳ و ۱۴ دی): طنین مستمر شعار «مرگ بر دیکتاتور» و شعار راهبردی «تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود»
توزیع جغرافیایی این فعالیتها نشان میدهد که رژیم با یک «جنگ فرسایشی شهری» روبروست. آتش زدن موتورهای مزدوران در کنار بستن خیابانها، نشاندهنده اوج شجاعت و سازمان یافتگی کانونهای شورشی میباشد.