سازمان مجاهدین خلق ایران اسامی ۸ شهید قیام سراسری روزهای ۱۰ و ۱۱ دی ۱۴۰۴ را منتشر کرد؛ پاسداران و نیروهای سرکوبگر رژیم آخوندی جان ۸ شهروند شجاع را گرفتند
سازمان مجاهدین خلق ایران ظهر امروز ۱۲ دی ۱۴۰۴ اعلام کرد که اسامی ۸ تن از شهیدان قیام سراسری مردم ایران علیه فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران را که در روزهای ۱۰ و ۱۱ دی در شهرهای فولادشهر، کوهدشت، لردگان، ازنا و مرودشت به دست پاسداران و نیروهای سرکوبگر رژیم آخوندی به شهادت رسیدند، منتشر کرده است. یکی از این شهیدان، نوجوان ۱۵ سالهای از شهر ازنا است. جانباختن این ۸ قهرمان از طریق منابع معتبر راستیآزمایی شده و اسامی شمار دیگری از شهیدان نیز در دست بررسی و تأیید نهایی قرار دارد.
اسامی ۸تن از شهیدان قیام:
| نام | سن | شهر | استان | تاریخ شهادت |
| داریوش انصاری بختیاروند | ۳۷ | فولادشهر | اصفهان | ۱۰ دی ۱۴۰۴ |
| امیرحسین خدایاری فرد | ۲۶ | کوهدشت | لرستان | ۱۰ دی ۱۴۰۴ |
| سجاد والامنش زیلایی | ۲۸ | لردگان | چهارمحال و بختیاری | ۱۱ دی ۱۴۰۴ |
| احمد جلیل | ۲۱ | لردگان | چهارمحال و بختیاری | ۱۱ دی ۱۴۰۴ |
| شایان اسداللهی | ۳۰ | ازنا | لرستان | ۱۱ دی ۱۴۰۴ |
| مصطفی | ۱۵ | ازنا | لرستان | ۱۱ دی ۱۴۰۴ |
| وهاب قاعدی (موسوی) | - | ازنا | لرستان | ۱۱ دی ۱۴۰۴ |
| خداداد شیروانی | - | مرودشت | فارس | ۱۱ دی ۱۴۰۴ |
در مراسمِ خاکسپاریِ شهید قیام امیرحسامِ خدایاری در کوهدشت، جوانانٍ شورشگر به مزدورانٍ نیروی سرکوبگرِ انتظامی که قصد جلوگیری از مراسم را داشتند حمله کردند و آنها را فراری دادند.
کوهدشت - شهید قیام امیر حسام خدایاری
شلیک مستقیم نیروهای رژیم آخوندی به معترضان در اعتراضات ۱۰ دی؛ جان باختن شهروند شجاع فولادشهر، نماد مقاومت نسل ایستاده علیه دیکتاتوری
شامگاه چهارشنبه ۱۰ دیماه ۱۴۰۴، مردم فولادشهر در اعتراض به فقر، سرکوب و دیکتاتوری رژیم آخوندی به خیابان آمدند؛ پاسداران رژیم با شلیک مستقیم گلوله پاسخ دادند و داریوش انصاری بختیاروند را بهشهادت رساندند. اما این جنایت نه ترس، بلکه شجاعت را در هزاران نفر تکثیر کرد و پرچم مقاومت همچنان بالاست.
فولادشهر دوباره نامش را به خیابان سپرد.
شامگاه چهارشنبه ۱۰ دیماه ۱۴۰۴، وقتی مردم این شهر برای اعتراض به فقر، سرکوب و دیکتاتوری به خیابان آمدند، پاسخ رژیم آخوندی نه شنیدن که گلوله بود. در همین شب، داریوش انصاری بختیاروند، یکی از ما، هدف شلیک مستقیم نیروهای رژیم آخوندی قرار گرفت و جانش را از دست داد.
کشتار داریوش قرار بود ترس بسازد؛ اما نتیجهاش چیز دیگری شد. با افتادن او، خیابان خالی نشد. با خاموش شدن صدایش، فریادها بیشتر شد. با ریختن خونش، شجاعت تکثیر شد.
داریوش انصاری بختیاروند تنها یک نام نیست؛ نشانهٔ نسلی است که دیگر عقب نمیرود. نسلی که دیده، شنیده و تصمیم گرفته بایستد. شهادت او سندی دیگر از خشونت حکومتی است که بقایش را در شلیک به مردم بیدفاع میبیند، و همزمان نشانهای روشن از شکست همان منطق سرکوب.
امروز در فولادشهر، پرچم بالاست؛ نه به نشانه پایان، بلکه به نشانه ادامه. داریوش را کشتند، اما آنچه زاده شد، ترس نبود؛ شجاعت بود—در هزاران نفر.