بررسی تازهترین و مهمترین خبرها و تحولات هفته
سر خط مهمترین تحولات هفته:
کارزارهای مقاومت، کنفرانس در روز جهانی حقوقبشر در پارلمان اروپا و کنفرانس در سنای آمریکا و واکنش سراسیمهٔ رژیم
حرف اصلی خامنهای تحت عنوان دیدار با مداحان چیست؟
علت تندادن رژیم به اعتراف بهوجود کانونهای شورشی و عملیات آنها
بحران درونی حمله به اژهای و حرفهای لاریجانی
بحرانهای اقتصادی اجتماعی ـ بنزین ـ آلودگی هوا ـ فرو نشست زمین
اعدام و اعتراضها ـ اعتراض به سران رژیم در ۱۶ آذر ـ تظاهرات یاران شورشگر و عملیات کانونهای شورشی
تشدید انزوای رژیم در منطقه و جهان
بحث را طبق معمول میخواهیم با کارزارهای مقاومت شروع کنیم. ابتدا تصاویری را ببینیم:
«روز چهارشنبه ۱۹ آذر (۱۰دسامبر ۲۰۲۵)، پارلمان اروپا در بروکسل میزبان ۲کنفرانس پیاپی با شرکت نمایندگان پارلمان اروپا از احزاب مختلف بهمناسبت روز جهانی حقوقبشر بود که با عنوان «در روز جهانی حقوقبشر، همگام با مردم ایران برای صلح و امنیت جهانی» برگزار گردید.
در این کنفرانسها خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، همراه با شخصیتهایی چون متئو رنزی نخستوزیر سابق ایتالیا، گی فرهوفشتاد نخستوزیر سابق بلژیک، ریشارد چارنسکی وزیر پیشین امور اروپایی لهستان و نمایندگان پارلمان اروپا؛ میلان زور، پتراس آستراویچیوس، فرانسیشکو آسیش، لیولوکا اورلاندو، آندری گوواچف، داینیوس زالیماس، پکا تورری و راساً یوکنهویچیهنه شرکت داشتند.
خانم رجوی با اشاره به تحولات ماههای اخیر ـ از جمله سقوط بشار اسد در سوریه و تضعیف حزبالله لبنان و شکست استراتژی منطقهیی رژیم ـ گفت:
تحولات ۶ماهه اخیر، همانطور که موقعیت سرنگونی رژیم را روشن و تردیدناپذیر کرده، شبهه راهحلها و مسیرهای کاذب را هم نقش بر آب کرده است. نمایش آلترناتیوهای دستساز دیگر جایی ندارد. برخی به دخالت دولتها و قدرتها امید بسته بودند. این هم یک راهحل مجازی و خیالی بود که سوخت و مفتضح شد. برخی خاک به چشم مردم میپاشیدند که منتظر تغییری از درون این رژیم جنایتکار باشند. این توهمپراکنی نیز بیاعتبار شد. عدهیی نیز، بهخاطر منافع تجاری و دیپلماتیک خود، مماشات با استبداد دینی را تجویز میکردند، آنها هم شکست خوردند.
رئیسجمهور برگزیده مقاومت در این کنفرانس از جامعه بینالمللی خواست مقاومت مردم ایران را بهرسمیت بشناسند و رژیم را بهدلیل نقض گسترده حقوقبشر تحت فشار قرار دهند».
سؤال این است که در این کنفرانس تأکید شد که رژیم یک راه پیش رویش بیشتر نیست در حالی که همیشه میگفتیم رژیم بر سر یک دوراهی گیر کرده است. چگونه این ممکن است؟