گفتگو با میثم ناهید
قیام آبان۹۸ را از پنجرههای مختلف میتوان بازنگریست و به تحلیل ابعاد و دستآوردهای آن نشست. مهمترین دستآورد آن قیام شکوهمند، تقویت باور به سرنگونی در چشمانداز نزدیک بود. اصلاحطلبان قلابی، اپوزیسیونهای فیک و دستساز حکومت، لابیهای این رژیم و حامیان مماشاتگر خارجی آن تبلیغ میکردند که براندازی مورد پسند مردم ایران و گزینهٔ آنها نیست، باید به اصلاح این رژیم چشم دوخت و تنها راهکار در درون این ساختار است. قیام آبان تمام محاسبات آنها را بههم ریخت و اثبات کرد که مردم ایران دست در دست و شانه به شانهٔ مقاومت انقلابی از ۳۰خرداد۶۰ تاکنون آزادی را نه در زیر عبای خامنهای، بلکه در واژگونی ساختاری میجویند که بر ولایت مطلقهٔ فقیه بنا شده است.
قیام آبان ۹۸ از نظر سرعت انتشار بهسان شعلهای در خرمن خشم تودههای بهجان آمده بود. لشکر گرسنگان گویا گوشبهزنگ و منتظر خبری بود تا هماهنگ و یکپارچه به خیابانها بریزند و به مراکز رژیم یورش ببرند. این خبر سه برابر شدن قیمت بنزین بود.
تقریباً همه استانهای ایران و شهرهای بزرگ صحنه درگیری مردم و مزدوران رژیم بود. از خطه شیرخیز بهبهان در جنوب تا شهر گردخیز اصفهان در مرکز و از سنندج خروشان در غرب تا مشهد دمان در شرق یکباره علیه خامنهای قیام کرده بودند.