سال ۷۶ آخوند خاتمی در ایران با ژست اصلاحطلبی برسرکار آمد، غرب که میخواست باب گفتگو و مماشات با آخوندها را باز کند به معامله با آخوندها رو آورد. معامله نه فقط روی نفت، بلکه روی سرنوشت مردم ایران. برای این هدف یک طرف باید قربانی میشد و آن سازمان مجاهدین خلق ایران بود
سال ۱۳۷۷ وزارت خارجه آمریکا به درخواست رژیم ایران، سازمان مجاهدین را وارد فهرست گروههای تروریستی خارجی کرد. بهدنبال آن هم اتحادیه اروپا در سال ۸۱ مجاهدین را وارد فهرست گروههای تروریستی کرد.
این نامگذاری تنها یک برچسب نبود، بلکه سیاست مماشات بزرگترین مانع را برسر راه مبارزه مردم ایران برای آزادی ایجاد کرد.
محاصره مالی، ممنوعیت فعالیتهای سیاسی، بمباران قرارگاهها و خلع سلاح مجاهدین از پیامدهای قرار دادن مجاهدین در فهرست گروههای تروریستی که هدفی جز نابودی مجاهدین نداشت...اما
مجاهدین، تسلیم نشدند. آنها یک کارزار عظیم حقوقی را برای به کرسی نشاندن حق مردم ایران در مبارزه علیه دیکتاتوری آخوندی به راه انداختند.
مجاهدین در انگلیس، فرانسه و آمریکا، علیه تصمیم دولتها شکایت کردند و حمایت صدها پارلمانتر و شخصیتهای برجسته سیاسی را جلب کردند.
نهایتا مجاهدین در این نبرد حقوقی به پیروزی رسیدند. در انگلیس، دادگاه حکم داد که قرار دادن نام مجاهدین در فهرست گروههای تروریستی غیرقانونی است و اتحادیه اروپا نهایتا در سال ۱۳۸۸ سازمان رو از فهرست سیاه خارج کرد
مجاهدین در آمریکا هم دست به یکی از بیسابقهترین اقدامات حقوقی زدند. نهایتا دادگاه فدرال با ارجاع به قانون مند ایمس که فقط یک بار دیگر در تاریخ آمریکا اجرا شده بود، وزارت خارجه را ملزم کرد تا نامگذاری مجاهدین در فهرست تروریستی را لغو کند
در مهر ۹۱، وزارت خارجه آمریکا، رسماً اعلام کرد: سازمان مجاهدین خلق ایران، از فهرست تروریستی خارج شد.
یک پیروزی تاریخی...
نه بهخاطر تغییر سیاست واشنگتن، بلکه در نتیجهی یک نبرد حقوقی تمامعیار...
در نتیجهی ایستادگی و باور به این سخن رهبر مقاومت که هر کجا قطرهای قانون و ذرهیی عدالت و انصاف وجود داشته باشد بدون تردید، مجاهدین و مقاومت ایران پیروز هستند
البته این سفر ادامه دارد... بار بعد به ایستگاهی دیگر خواهیم رسید فرازی که در آن مجاهدین، این کارزار حقوقی را برای محکومیت جنایات آخوندها ادامه دادند، کارزار داخواهی قتل عام زندانیان سیاسی