تخریب و صاف کردن قطعه ۴۱ بهشت زهرا، مزار هزاران مجاهد شهید به دستور خامنهای
از بین بردن آثار نسلکشی و جنایت علیه بشریت، مشارکت در این جنایتهای سبعانه است
رژیم ضدبشری آخوندی به دستور خامنهای در یک اقدام جنایتکارانه، برای از بین بردن آثار نسلکشی و جنایت علیه بشریت، قطعه ۴۱بهشت زهرا را که مزار هزاران مجاهد خلق که در سال ۱۳۶۰ بهدست دژخیمان خمینی بهشهادت رسیدهاند، در آن قرار دارد تخریب کرده و با ماشینآلات سنگین آنها را صافسازی میکند. مأموران مافیای ترور و جنایت آخوندها (وزارت اطلاعات) در صحنه حضور دارند و از نزدیک شدن مردم به این قطعه جلوگیری میکنند.
این قطعه از ۴۰سال پیش همواره تحت نظارت و کنترل نیروهای سرکوبگر رژیم قرار داشت و رفت و آمد به آن را کنترل میکردند، از همان زمان همواره مأموران رژیم آخوندی سنگهای مزار مجاهدین را میشکستند و یا مورد اهانت قرار میدادند، قسمتهایی از این قطعه را هم تخریب کرده بودند، اما حالا قصد نابودی کامل این قطعه و پاک کردن آثار جرم را دارند.
پروفسور جاوید رحمان گزارشگر وقت ملل متحد درباره وضعیت حقوقبشر در ایران در گزارش خود در ژوئیه ۲۰۲۴ اعدامهای ۱۳۶۰ را مصداق «جنایت علیه بشریت و نسل کشی» توصیف کرد و از کشورهای عضو سازمان ملل متحد خواست تا از صلاحیت قضایی جهانی برای تحقیق، صدور حکم بازداشت و تعقیب افراد دستاندرکار این جنایت استفاده کنند.
وی همچنین تأکید کرد: «کسانی که دستور ارتکاب «جنایات فجیع» که جنایت علیه بشریت و نسلکشی محسوب میشوند، بهطور خاص در سالهای ۱۹۸۰-۱۹۸۱ و ۱۹۸۸، و آنها را ادامه دادند در دولت باقی ماندهاند»
مقاومت ایران با تأکید بر اینکه طبق قوانین بینالمللی از بین بردن آثار جرم در نسلکشی و جنایت علیه بشریت بهمثابه ادامه و مشارکت در این جنایتها بهشمار میرود، ملل متحد و ارگانهای ذیربط را به اقدام فوری برای جلوگیری از ادامه تخریب مزار شهیدان و قرار دادن مسئولان این جنایتهای سبعانه در برابر عدالت فرامیخواند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۲۰ مرداد ۱۴۰۴ (۱۱ اوت ۲۰۲۵)
طبق آمار و ارقام ارائه شده توسط گروهها تحقیقاتی مستقل ظرفیت قطعه ۴۱ در بهشت زهرا حداقل ۹۵۰۰ قبر بوده است.
سخنرانی خانم مریم رجوی در مرداد ۹۶
در سال ۷۴ رژیم به بازدید پروفسور کاپیتورن گزارشگر ویژه سازمان ملل از ایران تن داد. در آستانه سفر او به تهران، مسعود در تلگرامی برای کاپیتورن، ۱۵ سؤال اساسی را مطرح کرد. این تلگرام که بهتاریخ ۲۰بهمن ۷۴ در نشریه ایرانزمین ۲۳بهمن همان سال درج شده، حاوی نکات بسیاری است از جمله در این نامه آمده است که:
ـ حکومت آخوندی تاکنون چهتعداد از زندانیان سیاسی را اعدام نموده و چهتعداد از آنها در زیر شکنجه و در زندانهای رژیم جان سپردهاند؟ بله اینها سؤالاتی است که مسعود جلو کاپیتورن نماینده ویژه گذاشت تا وقتی که به تهران میرود جواب این سؤالها را بیاورد اما متأسفانه هرگز این سؤالها تا بهحال جواب داده نشده
ـ و باز سؤال بعدی در جریان قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان و پاییز ۶۷، که حتی آقای منتظری جانشین وقت خمینی بدان معترض بود، چند نفر اعدام شدهاند؟
ـ و باز سؤال بعد اجساد اعدام شدگان در کجا دفن شدهاند و آیا خانوادهها و بستگان آنها همچنان از محل دفنشان بیاطلاعند و از رفتن برسر مزار شهیدان محروم و ممنوع هستند؟
و گورهای جمعی در کجا هستند و چند نفر، با چه مشخصاتی در آنها دفن شدهاند؟
بله، این از سندهای جدی این مقاومت است در پیگیری جریان قتلعام در سال ۶۷. اما میخواهم تکرار کنم که ما از پا نخواهیم نشست. تا زمانی که یک بهیک این پروندهها باز شود. ما از پا نخواهیم نشست تا همه کسانی که مرتکب جنایت علیه بشریت شدهاند، در پیشگاه مردم ایران محاکمه شوند.
گروههای مستقل تحقیقات حداقل ظرفیت قطعه ۴۱ در بهشت زهرا را ۹۵۰۰ قبر برآورد کرده بودند.
رادیو فردا: رازگشایی از قطعه ۴۱بهشتزهرا؛ مرموزترین مدفن اعدامشدگان جمهوری اسلامی-۱۶خرداد ۱۴۰۲
تعداد قبور در قطعه ۴۱
قطعه ۳۵ دارای ۱۷۰ ردیف و ۵۸ شماره است، بنابراین باید ۹۸۶۰ قبر داشته باشد. با کسر بریدگی گوشههایش، ظرفیت واقعی این قطعه 94:85 قبر است که همین عدد را میتوان برای قطعه ۴۱ نیز در نظر گرفت. پس از کسر مساحت سرویس بهداشتی و ساختمان قدیمی ۱۴۰ متری داخل قطعه ۴۱ میتوان، با اندکی احتیاط، ظرفیت کامل این قطعه را ۹۵۰۰ قبر در نظر گرفت.
تبدیلِ بیدلیلِ خیابان بین قطعات ۲۴ و ۴۱ به بلوار و نیمهمدفون بودن آخرین شمارههای سالم در قطعه ۴۱ (شماره ۵۵ به بعد) زیر تلی از خاک، این احتمال را ایجاد میکند که برخی قبرهای قطعه ۴۱ در هنگام تبدیل خیابان به بلوار زیر خاک و آسفالت مدفون شده باشند.