گفتگو با دکتر حسین جهانسوز محقق داروسازی، فوق دکترای بیوشیمی و شیمی دارویی، عضو شورای ملی مقاومت ایران
بحران کمبود آب شُرب که به یک ابربحران تبدیل شده است، زیر خودش بحرانهای دیگری را هم جا داده است. یکی از این بحرانها آلودگی منابع آب زیر زمینی و شبکههای آبرسانی است. در حالی که وزیر بهداشت رژیم و استاندار تهران آلودگی آب تهران را تکذیب میکنند مقامات حکومتی و کارشناسان اذعان میکنند ۳۰درصد آب شُرب تهران در اثر فرسودگی شبکههای آبرسانی هدر میرود. که این خودش یعنی شبکه آبرسانی در معرض آلودگیها قرار داره است.
از آنجا که ۳۸درصد آب تهران از آبهای سطحی و از طریق سدها تأمین میشود و ۶۲درصد هم از طریق سفرههای زیر زمینی و با وجود عدم تفکیک پسابهای صنعتی و بهداشتی از پسابهای خانگی و نفوذ اونها در سفرههای زیر زمینی، آیا میشه ادعای وزیر بهداشت پزشکیان رو مبنی بر سلامت منابع آب تهران پذیرفت؟ در واقع چه استاندارهایی باید باشد تا این حرف قابل پذیرش باشد؟ این وضعیت چه تاثیرات کوتاه مدت و بلند مدتی بر سلامتی مردم داره؟